1. Jeśli nie ma orzeczenia sądu o opiece
- Oboje rodzice mają pełnię władzy rodzicielskiej i mogą decydować o dziecku.
- Formalnie, zabranie dziecka przez jednego z rodziców nie jest porwaniem, ale jeśli np. drugi rodzic spróbuje uniemożliwić kontakt z dzieckiem, może to prowadzić do sprawy sądowej lub opiekuńczej.
- Jednak utrudnianie kontaktu może zostać uznane za działanie na szkodę dziecka.
2. Jeśli jest orzeczenie sądu (np. rozwód, separacja, ograniczenie władzy rodzicielskiej)
- Tylko rodzic, któremu sąd powierzył opiekę nad dzieckiem (lub z którym dziecko ma mieszkać), ma prawo podejmować codzienne decyzje.
- Jeśli drugi rodzic zabierze dziecko bez zgody lub nie odda go w ustalonym terminie, może to być uznane za bezprawne zatrzymanie dziecka, a w skrajnych przypadkach nawet za uprowadzenie rodzicielskie (art. 211 Kodeksu karnego).
- Taki czyn może być ścigany przez policję i prokuraturę.
3. Uprowadzenie rodzicielskie (art. 211 Kodeksu karnego)
„Kto wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru uprowadza albo zatrzymuje małoletniego poniżej 15 lat, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”
- To przestępstwo może dotyczyć również rodzica, jeśli działa wbrew orzeczeniu sądu.
4. Sprawy międzynarodowe – Konwencja Haska
- Jeśli jedno z rodziców wywiezie dziecko za granicę bez zgody drugiego i wbrew postanowieniom sądu, może to być traktowane jako porwanie międzynarodowe.
- Istnieje procedura powrotu dziecka do kraju stałego pobytu.
Co robić, jeśli drugi rodzic zabiera dziecko bez zgody?
- Zgłosić sprawę na policję, jeśli sąd ustalił opiekę.
- Złożyć wniosek do sądu rodzinnego o egzekucję kontaktów lub zmianę decyzji.
- Skorzystać z pomocy kuratora sądowego lub pełnomocnika.
DETEKTYW W/W PRZYPADKACH MOŻE PEŁNIĆ ROLĘ TYLKO I WYŁACZNIE PEŁNOMOCNIKA LUB USTALIĆ OBECNE MIEJSCE POBYTU DZIECKA.
